فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر جانى دندان كودكى كه هنوز دندانهايش نريخته است را اسقاط نمود بايد صبر كرد پس اگر دندانها عود ننمود حكمش معلوم و واضح است ولى اگر دو مرتبه درآمد حكومت ثابت مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اين است كه : اگر جانى دندان طفليكه هنوز دندانهايش نريخته و به اصطلاح عرف داراى دندانهاى شيرى است را اسقاط كرد چون عرف درباره اين گونه اطفال حكم مىكند به اينكه اگر دندانهايشان بريزد دوباره دندان درمىآورند لذا پس از جنايت مزبور بايد صبر و تأمّل كرد زيرا امر از دو حال خارج نيست : الف : آنكه بر خلاف عادت و على رغم عرف دندانهاى اسقاط شده در نيامد . ب : آنكه بر وفق حكم عرفى و بحسب نظريّه ايشان دندان درآمد . حكم صورت اوّل آنست كه جانى را قصاص نموده و هردندانى را كه اسقاط كرده از او مىاندازند . ولى در صورت دوّم وظيفه جانى پرداخت حكومت است . و مراد از آن اينست كه مدّت بىدندان بودن طفل را در نظر گرفته مثلا مىبينيم دو ماه مىباشد سپس مىگوئيم اگر اين طفل عبد بود در صورتى كه دندانش دائما ثابت و موجد ميبود چه قيمتى ميداشت ملاحظه مىنمائيم مثلا قيمتش را 1000 تومان گذاردند ، سپس مىگئيم اگر مدت دو ماه بىدندان باشد چه قيمتى فرضا گفتند 800 تومان پس معلوم